Stawizny 

Stawizny župy "Handrij Zejler" Wojerecy wotbłyšćuja wuwiće serbskeje zhromadnosće a kulturneho žiwjenja.  

Třěšny zwjazk Domowina – Zwjazk Łužiskich Serbow, zjednoća něhdźe 7.500 čłonow, kotrež su w pjeć župach kaž tež mnohich wjesnych skupinach a čłonskich towarstwach organizowane. Wone tworja bazu našeho skutkowanja a přinošuja k žiwej serbskej zhromadnosći.

Wutworjenje Domowinskeje župy “Handrij Zejler” 
Prócowanja wo statnu samostatnosć serbskeje Łužicy po 1. swětowej wójnje běchu zwrěšćeli.  Domowina bu na posedźenju 5. januara 1921 we “Radnej pincy ” we Wojerecach wobnowjena. Na delegatnej konferency 24. julija 1921 na samym městnje wobzamknychu zastupjerjo sobustawskich towarstwow Domowiny wutworjenje štyrjoch regionalnych župow, dwě w Sakskej a dwě w Pruskej. Sydło za prusku Hornju Łužicu měło we Wojerecach być. Kóžda župa dyrbješe so skonstituować a swoje předsydstwo wolić.

Na tutym zakładźe zetkachu so 2. februara 1922 zastupjerjo serbskich towarstwow z pruskeje Hornjeje Łužicy znowa w “Radnej pincy ” we Wojerecach a jednohłósnje wobzamknychu, wutworić Wojerowsku župu.  
Pomjenowachu ju po serbskim ewangelskim fararju a basniku Handriju Zejlerju (1804 – 1872), kotryž we Łazu pola Wojerec skutkowaše a tam swój posledni wotpočink namaka.
Za předsydu (župana) bu knjez překupc Jan Haješ we Łazu wuzwoleny.
Domowina – Zwjazk serbskich towarstwow a jeje Wojerowski podzwjazk resp. jeje župa “Handrij Zejler ” zetkachu so tež pozdźišo w “Radnej pincy” na wažne wuradźowanja a zarjadowanja.

Tu zhoniće wjace wo Handriju Zejlerju

Župa ma swoje sydło na Drježdźanskej hasy 18 we Wojerecach a słuša k třěšnemu zwjazkej Domowiny ze sydłom w Budyšinje.

Wojerecy běchu wot 1821 do 1993 wokrjesne město a hač do srjedź 20. lětstotka małoměsto z něhdźe 7.000 wobydlerjemi. Z nastaćom brunicoweje milinarnje Čorna Pumpa so wot lěta 1953 ličba wobydlerjow rapidnje zwyši. W času přewróta bě jich 70.000 wobydlerjow. Tute razantne  wuwiće pak přinjese za wokolne, zwjetša serbske wsy, wulke změny. Z cyłeje NDR přichadźachu swójby dźěła a bydlenja dla do Wojerec. Serbska rěč, kultura, drasty a nałožki so dźeń a bóle pominychu. 

Wudobywanje brunicy a rozšěrjenje hórnistwa zawostaji předewšěm w srjedźnej Łužicy bolostne rany. Wjele serbskich wjeskow su wotbagrowali, tysacy hektarow lěsa a ratarskeje přestrjenje su so brunicy dla zhubili. Z kóždej wotbagrowanej wjesku so tež wjesne kulturne žiwjenje, tradicije, nałožki a předewšěm serbska rěč krok po kroku pozhubjowachu. Twar brunicoweje milinarnje Čorna Pumpa a z tym zwjazane dźěłowe městna přiwabichu ludźi z cyłeje něhdyšeje NDR do Łužicy, štož  germanizaciji polěkowaše. Burska a serbska identita stej so w tutej kónčinje poměrnje spěšnje pozhubiłoj. Z tutych přičinow njeje so w minjenych 70 lětach we Wojerowskim regionje serbska rěč w swójbje a wšědny dźeń hižo zaměrnje dale dawała. 

W poslednich lětach je z něhdyšich brunicowych nowa krajina -  Łužiska jězorina – nastała.  Juhowuchodny dźěl něhdyšeho wokrjesa słuša do krajiny Hornjołužiskeje hole a hatow a k łužiskemu biosferowemu rezerwatej.

Domowina – župa "Handrij Zejler" ma swoje wobchodne sydło na Drježdźanskej hasy 18 we Wojerecy a słuša k třěšnemu zwjazkej Domowiny – Zwězk Łužyskich Serbow | Zwjazk Łužiskich Serbow | Bund Lausitzer Sorben ze sydłom w Budyšinje.